Πιστωτικές κάρτες: Η παγίδα της ελάχιστης δόσης που κρατά το χρέος ζωντανό.

Οι πιστωτικές κάρτες προσφέρουν ευκολία στις καθημερινές αγορές, αλλά μπορούν να μετατραπούν σε οικονομική παγίδα όταν ο καταναλωτής δεν εξοφλεί ολόκληρο το ποσό κάθε μήνα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ελάχιστη μηνιαία καταβολή. Η τράπεζα επιτρέπει στον κάτοχο της κάρτας να πληρώσει μόνο ένα μικρό μέρος της οφειλής. Αυτό δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι το χρέος βρίσκεται υπό έλεγχο. Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο μέρος παραμένει ανεξόφλητο και συνεχίζει να επιβαρύνεται με τόκους.

Ένα πρακτικό παράδειγμα: Χρέος 3.000 ευρώ

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος χρωστάει 3.000 ευρώ στην πιστωτική του κάρτα, με ετήσιο επιτόκιο 18%.

Εξετάζουμε δύο διαφορετικούς τρόπους αποπληρωμής:

Η διαφορά είναι εντυπωσιακή: πληρώνοντας 100 ευρώ αντί για 60 ευρώ τον μήνα, ο καταναλωτής εξοφλεί το χρέος του σχεδόν 4,5 χρόνια νωρίτερα και γλιτώνει περίπου 1.572 ευρώ σε τόκους.

Οι υπολογισμοί είναι ενδεικτικοί, με σταθερό μηνιαίο επιτόκιο 1,5%, χωρίς νέες αγορές, πρόσθετες χρεώσεις ή προμήθειες. Τα 60 και 100 ευρώ είναι υποθετικά σταθερά ποσά πληρωμής και όχι οι πραγματικές ελάχιστες καταβολές κάποιας τράπεζας.

Πώς μπορεί να ξεφύγει κάποιος από την παγίδα;

• Να πληρώνει περισσότερα από την ελάχιστη μηνιαία καταβολή.

• Να αποφεύγει νέες αγορές με την κάρτα μέχρι να μειώσει το χρέος.

• Να εξετάζει τη μεταφορά υπολοίπου σε άλλη τράπεζα με χαμηλότερο επιτόκιο.

• Να ζητά από την τράπεζα αναλυτική ενημέρωση για τους τόκους και τον χρόνο αποπληρωμής.

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι χρωστάμε στην πιστωτική κάρτα. Είναι ότι συνηθίζουμε να πληρώνουμε τόσο λίγο κάθε μήνα, ώστε το χρέος να παραμένει για χρόνια.

Πριν σκεφτούμε την αποταμίευση και τις επενδύσεις, χρειάζεται πρώτα να περιορίσουμε τα ακριβά χρέη.

Υπολογιστής Αποπληρωμής Πιστωτικής Κάρτας  κάντε κλικ εδώ