Ποιο είναι το ανώτατο όριο χρέους των ΗΠΑ, τι συμβαίνει στην πράξη;

Το ανώτατο όριο του χρέους των ΗΠΑ είναι ένα νομικά υποχρεωτικό ανώτατο όριο στο συνολικό χρηματικό ποσό που επιτρέπεται να δανειστεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση για να εκπληρώσει τις υπάρχουσες οικονομικές της υποχρεώσεις. Αυτές οι υποχρεώσεις περιλαμβάνουν χρηματοδότηση για την Κοινωνική Ασφάλιση, το Medicare, τους στρατιωτικούς μισθούς, τους τόκους του εθνικού χρέους και άλλα κυβερνητικά προγράμματα και υπηρεσίες.

Πώς λειτουργεί

Όταν η κυβέρνηση ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει σε έσοδα (από φόρους, για παράδειγμα), δανείζεται χρήματα για να καλύψει τη διαφορά εκδίδοντας ομόλογα του Δημοσίου. Το ανώτατο όριο του χρέους περιορίζει το ποσό που μπορεί να δανειστεί η κυβέρνηση και η αύξηση του ανώτατου ορίου απαιτεί την έγκριση του Κογκρέσου.

Στην πράξη, όταν οι ΗΠΑ ξεπερνούν το ανώτατο όριο του χρέους τους, η διαδικασία εκτυλίσσεται σε στάδια, συνήθως ως εξής:

Υπουργείο Οικονομικών για «έκτακτα μέτρα»

• Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ χρησιμοποιεί προσωρινές λογιστικές προσαρμογές για να ελευθερώσει μετρητά και να συνεχίσει να πληρώνει τους κρατικούς λογαριασμούς.
• Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν την αναστολή της έκδοσης ορισμένων τύπων χρεών ή την αξιοποίηση ταμειακών αποθεμάτων.
• Αυτές είναι λύσεις διακοπής και παρέχουν μόνο μερικές εβδομάδες έως μερικούς μήνες επιπλέον χρόνο.

Αρχίζουν οι πολιτικές διαπραγματεύσεις

• Το Κογκρέσο πρέπει να ενεργήσει είτε για να αυξήσει το ανώτατο όριο του χρέους (αυξάνοντας το όριο δανεισμού) είτε να το αναστείλει (επιτρέποντας απεριόριστο δανεισμό για μια καθορισμένη περίοδο).
• Αυτές οι διαπραγματεύσεις συχνά γίνονται έντονα πολιτικοποιημένες, με διαφορετικά κόμματα να αξιοποιούν την κατάσταση για να πιέσουν για αλλαγές πολιτικής.
• Μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία, η αβεβαιότητα επικρατεί στις χρηματοπιστωτικές αγορές και τις κυβερνητικές λειτουργίες.

Κίνδυνος διακοπής λειτουργίας της κυβέρνησης

• Εάν το ανώτατο όριο δεν καλυφθεί εγκαίρως, η κυβέρνηση μπορεί να ξεμείνει από μετρητά για τη χρηματοδότηση μη βασικών λειτουργιών.
• Μπορεί να προκύψει διακοπή λειτουργίας , που σημαίνει:
  • Οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι ενδέχεται να απολυθούν (να σταλούν σπίτι χωρίς αμοιβή).
  • Εθνικά πάρκα, μουσεία και άλλες υπηρεσίες ενδέχεται να κλείσουν προσωρινά.
  • Τα ομοσπονδιακά προγράμματα ενδέχεται να επιβραδυνθούν ή να σταματήσουν, όπως η επεξεργασία διαβατηρίων ή οι εκταμιεύσεις επιχορηγήσεων.

Απειλή προεπιλογής

• Εάν το ανώτατο όριο δεν αυξηθεί ή ανασταλεί και εξαντληθούν τα έκτακτα μέτρα, οι ΗΠΑ θα αντιμετωπίσουν αθέτηση πληρωμών για τις οικονομικές τους υποχρεώσεις.
• Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να αποτύχει:
  • Πληρώστε τόκους ή κεφάλαιο για ομόλογα του Δημοσίου.
  • Παραδώστε επιταγές Κοινωνικής Ασφάλισης ή πληρωμές Medicare.
  • Χρηματοδότηση στρατιωτικών μισθών και άλλων βασικών υπηρεσιών.

Αντίκτυπος στις χρηματοπιστωτικές αγορές και στην οικονομία

• Μια παρατεταμένη αντιπαράθεση μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια της αγοράς , καθώς οι επενδυτές χάνουν την εμπιστοσύνη τους στη σταθερότητα του χρέους των ΗΠΑ.
• Τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων ενδέχεται να αυξηθούν, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού σε ολόκληρη την οικονομία, συμπεριλαμβανομένων των στεγαστικών δανείων, των δανείων αυτοκινήτων και των πιστωτικών καρτών.
• Μια χρεοκοπία θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομική κρίση, να αποδυναμώσει το δολάριο και να βλάψει την πιστοληπτική ικανότητα των ΗΠΑ για χρόνια.

Ψήφισμα της τελευταίας στιγμής

• Ιστορικά, το Κογκρέσο ενεργούσε πάντα για να αποφύγει τη χρεοκοπία, συνήθως την ενδέκατη ώρα.
• Οι λύσεις συχνά περιλαμβάνουν συμβιβασμό για την αύξηση ή την αναστολή του ανώτατου ορίου του χρέους, αλλά όχι χωρίς να προκληθεί σημαντική πολιτική και οικονομική ένταση.

Γιατί έχει σημασία στην πράξη

• Διαταραχή της αγοράς : Ακόμη και η προσέγγιση του ανώτατου ορίου μπορεί να προκαλέσει πτώση της χρηματιστηριακής αγοράς.
• Επιχειρηματική αβεβαιότητα : Οι εταιρείες μπορεί να διστάζουν να επενδύσουν ή να προσλάβουν εν μέσω φόβων οικονομικής επιβράδυνσης.
• Καθημερινές επιπτώσεις : Οι καθυστερήσεις στις ομοσπονδιακές πληρωμές, τα υψηλότερα επιτόκια ή η μείωση των κρατικών υπηρεσιών θα μπορούσαν να επηρεάσουν άμεσα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Ο επαναλαμβανόμενος χαρακτήρας αυτών των αντιπαραθέσεων υπογραμμίζει τόσο τη σημασία της αντιμετώπισης του ζητήματος όσο και τις προκλήσεις της διαχείρισης των πολιτικών διαφωνιών σχετικά με τη δημοσιονομική πολιτική.